Δομημένος Δημοκρατικός Διάλογος

ΠΟΤΕ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΕΝΑΣ ΔΟΜΗΜΕΝΟΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΣ ΔΙΑΛΟΓΟΣ

Η διαδικασία μπορεί να είναι ιδιαίτερα χρήσιμη όταν:

​

• η πρόκληση αφορά πολλές ομάδες, φορείς ή κοινότητες,

• υπάρχουν διαφορετικές ή αντικρουόμενες ερμηνείες και προτεραιότητες,

• η συζήτηση επαναλαμβάνεται χωρίς να δημιουργείται ουσιαστική πρόοδος,

• κρίσιμες οπτικές δεν ακούγονται ή δεν συνδέονται μεταξύ τους,

• το ζήτημα δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί από έναν μόνο ρόλο ή επίπεδο του συστήματος,

• η διαμόρφωση στρατηγικής, πολιτικής ή σχεδίου δράσης χρειάζεται ευρύτερη συμμετοχή, νομιμοποίηση και δέσμευση για εφαρμογή.

​​

Το ζητούμενο δεν είναι να μειωθεί τεχνητά η πολυπλοκότητα, αλλά να οργανωθεί η συλλογική διερεύνησή της, ώστε οι συμμετέχοντες να μπορούν να την κατανοήσουν και να δράσουν ουσιαστικά.

ΤΙ ΚΑΘΙΣΤΑ ΔΥΝΑΤΟ

Αυθεντική και ισότιμη συμμετοχή

Δημιουργούνται οι συνθήκες ώστε οι κρίσιμες οπτικές που εκπροσωπούνται να ακουστούν και να διατηρήσουν την αυθεντικότητά τους, χωρίς η συζήτηση να κυριαρχείται από την ιεραρχία, τη θέση ή την επικοινωνιακή ισχύ.​

​

Κοινή γλώσσα και βαθύτερη κατανόηση

Οι διαφορετικές εμπειρίες και ερμηνείες συνδέονται, ώστε η ομάδα να αναπτύξει μια κοινή βάση κατανόησης της πρόκλησης.

​

Ορατότητα στην πολυπλοκότητα

Γίνονται περισσότερο ορατές οι σχέσεις, οι αλληλεξαρτήσεις και τα επαναλαμβανόμενα μοτίβα που δεν διακρίνονται μέσα από μια γραμμική συζήτηση.

​​

Διάκριση ανάμεσα στη σημασία και στη συστημική επιρροή

Αυτό που φαίνεται πιο επείγον ή συγκεντρώνει τις περισσότερες προτιμήσεις δεν είναι πάντα εκείνο που επηρεάζει περισσότερο το σύστημα. Η μεθοδολογία βοηθά να αναδειχθούν οι παράγοντες που μπορούν να δημιουργήσουν ουσιαστικότερη μετακίνηση.

​

Ισχυρότερη βάση για αποφάσεις και δράση

Η συλλογική διερεύνηση δημιουργεί σαφέστερη βάση για στρατηγικές επιλογές, προτεραιότητες και επόμενα βήματα, ενισχύοντας τη συνδιαμόρφωση και τη δέσμευση στην εφαρμογή.

ΕΝΔΕΙΚΤΙΚΑ ΠΕΔΙΑ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ

Ο Δομημένος Δημοκρατικός Διάλογος μπορεί να αξιοποιηθεί για:

​

• στρατηγικό σχεδιασμό και διαμόρφωση κοινού οράματος,

• σύνθετες οργανωσιακές προκλήσεις και οργανωσιακή αλλαγή,

• συνεργασία μεταξύ οργανισμών, φορέων, δικτύων ή κοινοτήτων,

• σχεδιασμό πολιτικών, πρωτοβουλιών και συλλογικών δράσεων,

• ζητήματα με ανταγωνιστικές ανάγκες, συμφέροντα ή προτεραιότητες,

• αποφάσεις και σχέδια δράσης που απαιτούν τη συμμετοχή πολλών και διαφορετικών stakeholders.

Η συγκεκριμένη μορφή της συνεργασίας διαμορφώνεται ανάλογα με τη φύση της πρόκλησης, το σύστημα που επηρεάζεται και τις ομάδες που χρειάζεται να εκπροσωπηθούν.